Godzina 7:30 melduję się rano w pracy. Coś na ząb, zielona herbata i zaczyna się… Właśnie startuje najważniejsze kilka godzin tego dnia w pracy. Okienko, w którym mój mózg jest wypoczęty. Już bardziej wypoczęty dzisiaj nie będzie 🙂 Możemy zatem razem, ja i mój mózg, skupić się na zadaniach złożonych, wymagających świeżeści i polotu. Zawsze w tym momencie powtarzam sobie.. Maciek nie spie#$@ tego dzisiaj. Powtarzam to sobie i zaczynam od najtrudniejszego zadania tego dnia.

Postanowiłem wejść wszystkim programistom do ich głów i zrobić swoistą psychoanalizę postrzegania przez nich rzeczywistości. Post opiera się na przykładowej rozmowie deweloperów i jest o tym jak sami siebie oszukujemy, czyli o błędach poznawczych.